गोरखा, आइतबार, ५ पौष २०७७ । गोरखामा एक पुर्व लडाकु उद्यमी वनेका छन् ।
एकिकरण कृषि फार्म तथा अनुसन्धान केन्द्र गोरखा स्थापना गरि उनी कृषि कर्ममा लागेका हुन् । लामो समय माओवादी आन्दोलनमा होमिएका तोप वहादुर खड्का २०५८ सालमा १६ वर्षकै उमेरमा माओवादीमा भुमीगत भए ।

माओवादी छापामारवाट सुरु गरेको उनको राजनीतिक यात्रा जनमुक्ति सेना हुदै शान्ति संझौता पछि धेरै जनमुक्तिहरु क्यान्टोनमेन्टमा वसे । तर पाटीकै निर्णयअनुसार केही जनमुक्तिसेनालाई राजनीति कामको लागि वाइसिएल गठन गरियो र उनी पनि शान्ति संझौता पछि वाइसिएलको रुपमा काम गरे । तत्कालिन गोरखा माओवादीको जिल्ला सदस्य, वाइसिएलको सचिवालय सदस्य भई काम गरेका तोप वहादुर पार्टीमा देखिएको राजनीतिक विचलसंगै कामको लागि खाडी गए ।
सुरुकोे ३ वर्षको कतार यात्रामा खासै कमाई भएन । उनी नेपाल फर्की फेरी अर्को कामको लागि कतार गए । गएको ६ महिनामै कम्पनी वन्द भए पछि उनी कतारमै वाख्रा पालनको लागि गए । करिव २ वर्षको भिजा अवधि भएता पनि २ वर्ष सम्म खासै कमाई भएन । उनी त्यही एक जना पाकिस्तानी साहुको वाख्रा फार्ममा गैर कानुनी रुपमा ठेक्कामा काम गरि केही रकम घरमा पनि पठाए । करिव २ वर्ष गैर कानुनी रुपमा वसेका उनले घर खर्च र घर आउने रकमको जोहो गरि २०७१ तिर नेपाल फर्किए ।

स्वदेश फर्किए पछि केही व्यावसाय गर्ने मन गरि विभिन्न व्यावसायिक तालिमहरु लिए । अगुवा किसान भई गाँउमा केही कामहरु पनि गरे । भुकम्प पछि उनले गाँउमै घुम्ती डकर्मीको काम पनि पाए । तर १ वर्षमा जागिर गयो । गाँउमै पशुपालनको लागि सोच वनाएको तोप वहादुरको लागि एक्ले आँट आएन र भने जस्तो टिम पनि मिलेन । अन्तत उनले भुकम्प पछि काम गर्ने क्रममा जिनजान गएका साथीहरु मार्फत कृषि फार्मको योजना वनाई आफु त्यस कामको जिम्मा लिन सक्ने वताए पछि अहिले उनी फार्मको म्यानेजरको रुपमा कार्यरत छन् ।
२०५८ सालवाट उनी दैनिक १८ घण्टा काम गर्ने वानी परेको किशोर अहिले पनि उनको दैनिकी विहान ५ वजे वाट सुरु हुन्छ र रातको ११ वजे अन्त हुन्छ । करिव १५० भन्दा वढि वाख्रा, १० वंगुर, २००० माछा, २० घार मौरी, केही तरकारी खेती, लोकल कुखुर, ब्रोइलर कुखुरा, हाँसको हेरचाह, गर्नु उनको दैनिक जिम्मेवारी हो । ४ जना अन्य कर्मचारीहरुलाई काम लगाउनु, लेखाको हिसाव किताव, वजार व्यवस्थापन, अन्न आहार व्यवस्थापन, औषधोपचार, साना पाठा पाठीको स्याहारमै उनी रमाउछन् ।
कैयन पटक काम गर्दा गर्दै उनी खाना खान विर्सन्छन् । कामकै व्यवस्ताले विरलै मात्र उनी तातो चिया खान भ्याउछन् नत्र अधिकाँश समय त चिया सेलाई सकेको हुन्छ एक्कै पटकमा स्वाट पारेर सकाउने हो । उनको कामलाई सहयोग गर्न ४ जना अन्य कर्मचारीहरु राखेका छन् । दैनिक विभिन्न जिल्लावाट ५।७ जनाको संख्यामा उनको फार्मलाई अध्ययन गर्नको लागि मात्र मान्छे आउछन् ।

कृषि कर्ममा रमाएका तोप वहादुरले कृषिमै देशलाई आत्म निर्भर वनाउन सके मात्र पनि उनको अर्थमा वास्तविक क्रान्ति भएको संझन्छन् । हामीले त्यत्तिवेला गरेको राजनीतिक क्रान्ति थियो त्यो गणतन्त्रसंगै सफल भएको छ । अव हामीले देशलाई आर्थिक क्रान्ति नगर्ने हो भने राजनीतिक व्यवस्था परिवर्तन भएर मात्र केही अर्थ छैन । उनको फार्ममा अहिले उन्नत जातको वोयर वाख्रा, वोका पाठापाठी, वंगुर, मौरी र मह, लोकल कुखुरा, व्रोइलर कुखुरा, माछा पालन, हाँस, कडकनाथ कुखुरा, तरकारी खेतीहरु देख्न पाइन्छ ।









































